Nastąpił dalszy postęp w produkcji porcelany, zarówno cienkiej, przeźroczystej, jak i cięższej, typu celadon, z wykorzystaniem skomplikowanych technologicznie emalii. Szczególnie popularne były celadony produkowane w Longquan. Songowskie wytwory z czarnej i czerwonej laki reprezentowały niezwykle wysoki poziom rzemiosła, a zdobienia przedstawiały miniaturowe krajobrazy, obrazy natury, lub proste motywy dekoracyjne. Ale choć wyrafinowane odlewnictwo w brązie, ceramika, rzeźbiarstwo pełnofigurowe i w jadeicie, tworzenie wyszukanych ozdób z laki, architektura i malarstwo portretowe i studiów natury, były wysoko cenione za czasów songowskich – to malarstwo krajobrazowe miało rangę najwyższą. Na początku okresu Song pojawił się charakterystyczny styl północny. Artyści nauczyli się tworzyć szczegółowe i realistyczne sceny na pierwszym planie, podczas gdy tło wciąż robiło wrażenie nieogarniętej i nieograniczonej przestrzeni. Odległe szczyty górskie wyłaniają się z chmur i mgieł, a bystre potoki spływają z daleka na sam przód obrazu. thumb|left|170px|Songowska butelka z porcelany typu ding, XI w. Między malarstwem Północnej (960–1127) i Południowej dynastii Song (1127–1279) były znaczące różnice.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kultura dynastii Song · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.