W takim przypadku wzór na minimalną energię fotonu ma postać:

Kreacja cząstek wirtualnych Zasada nieoznaczoności pozwala na krótkotrwałe pojawienie się energii, która może wystąpić w postaci pary cząstka-antycząstka. Taka wirtualna para cząstek żyje przez czas ograniczony zasadą nieoznaczoności w postaci:

gdzie: – czas, na jaki pojawia się energia, – pojawiająca się energia, – stała Plancka.

Z powyższego wzoru wynika, że im masywniejsze są wirtualne cząstki, tym krócej żyją. Istnienie wirtualnych cząstek wyjaśnia niektóre zjawiska kwantowe.

Argumenty przemawiające za istnieniem cząstek wirtualnych Nie istnieje możliwość bezpośredniej obserwacji powstających par wirtualnych cząstek, jednak istnieją pośrednie dowody zachodzenia tego zjawiska: efekt Casimira – przyciąganie dwóch stalowych płyt w próżni związane z rezonansem par, czynnik Landego dla elektronu nie jest idealnie równy 2 z powodu oddziaływań z parami cząstka-antycząstka, hipotetyczne promieniowanie Hawkinga jest spowodowane kreacją par na horyzoncie zdarzeń czarnej dziury.

Przypisy

Kategoria:Fizyka cząstek elementarnych