Krążowniki liniowe typu O – niemieckie krążowniki liniowe, których budowę planowała Kriegsmarine przed II wojną światową. Zaprojektowano je na bazie krążowników typu P po stwierdzeniu, że w przypadku przyszłego konfliktu z Wielką Brytanią Royal Navy będzie miała więcej ciężkich okrętów, pierwszą zmianą było zamontowanie dział kalibru 380 mm w miejsce 283 mm. Budowa krążowników liniowych została ujęta w Planie Z w 1939 roku: planowano, że w razie niemieckiego ataku na linie komunikacyjne przeciwnika lotniskowiec, pancerniki typu H i mniejsze okręty będą wiązać w walce eskortę konwojów przeciwnika, natomiast okręty typu O zajmą się niszczeniem statków handlowych.
Projekt typu O odzwierciedlał zadania, dla jakich go budowano: miał ciężką artylerię główną, składającą się z 6 dział kal. 380 mm w trzech dwudziałowych wieżach, by zwalczać ciężkie krążowniki eskorty uzbrojone w działa kal. 203 mm. Okręty miały mieć pancerz chroniący przed pociskami tego kalibru, ale nie cięższymi. Miał także dysponować wysoką prędkością, pozwalająca mu uniknąć walki z lepiej uzbrojonymi i opancerzonymi, lecz wolniejszymi pancernikami.