Przy projektowaniu okrętów napotkano wiele problemów, większość była spowodowana konstrukcją opancerzenia. Wymagana prędkość maksymalna 34 węzłów oznaczała, że minimalna długość musiała wzrosnąć z początkowych 217 metrów do 229,5 metra. Oznaczało to także, że minimalna szerokość okrętów musiała wynosić 25 metrów, chyba że użyto by silników Diesla, jak na typie Deutschland, wtedy wzrastała o kolejne 2 metry. Niestety, większa szerokość oznaczała potrzebę zastosowania jeszcze dłuższego kadłuba, by nadać mu wydajny hydrodynamicznie kształt. Wszystko to komplikowało projektowanie ukształtowania pancerza, ponieważ potrzebowano więcej stali, by zabezpieczyć szerszy i dłuższy kadłub. W końcu uznano, że jest niemożliwe zastosowanie napędu dieslowskiego przy utrzymaniu wyporności 20 000 ton.
Zmiana projektu na krążownik liniowy była rezultatem propozycji, by artylerię główną zmienić z dział 283 mm L/55 na 380mm L/47. Różne powody stały za taką decyzją. Eksperymenty pokazały, że mniejsze działa są dużo mniej efektywne w porównaniu do większych dział, a typ składający się z dwunastu jednostek będzie bardzo kłopotliwy do zbudowania, ponieważ stocznie były zapełnione budową innych jednostek.