SMS „Von der Tann” był pierwszym niemieckim krążownikiem liniowym. Został zamówiony w 1907 roku. Zaprojektowano go w odpowiedzi na brytyjskie krążowniki liniowe typu Invincible, których budowę rozpoczęto rok wcześniej. Proces projektowania pierwszego okrętu nowej klasy był skomplikowany. Großadmiral Alfred von Tirpitz, sekretarz Urzędu Marynarki Rzeszy, chciał by okręt powielał brytyjski układ, na który składały się: ciężkie działa o dużym kalibrze, relatywnie lekki pancerz i wysoka prędkość. Cesarz Wilhelm II, wraz z innymi starszymi oficerami marynarki, twierdził, że z powodu brytyjskiej przewagi liczebnej nowe okręty powinny mieć pancerz wystarczająco mocny by można je było użyć do wsparcia własnych pancerników walczących w szyku liniowymStaff, s. 3–5..
„Von der Tann” brał udział w większości niemieckich operacji w czasie I wojny światowej, w tym w kilku rajdach na angielskie wybrzeże. W czasie bitwy jutlandzkiej „Von der Tann” był ostatni w szyku niemieckich krążowników linowych. Walczył z HMS „Indefatigable” i po 15 minutowej wymianie ognia pocisk kal. 280 mm wystrzelony przez niemieckich artylerzystów spowodował wybuch w magazynach amunicyjnych, co zniszczyło przeciwnika. W listopadzie 1918 roku został internowany w Scapa Flow i następnie samozatopiony.