Dodatkowo kontratak ten wyczerpał możliwości radzieckich formacji na kontynuowanie odwrotu w sposób szybki i skoordynowany i tym samym w połowie lipca niemieckie wojska odcięły linię kolejową w Talne oraz inne wiadukty nad Górnym Tikiczem i wkrótce potem mosty nad Sinuchą.
Walki w okrążeniu 10 lipca 1941 roku Budionny został głównodowodzącym wojsk działających na kierunku południowo-zachodnim w celu synchronizowania działań frontów Południowo-Zachodniego i Południowego. Pod dowództwem Budionnego znajdowało się 1,5 mln żołnierzy rozmieszczonych w dwóch strategicznych sektorach frontu: wokół Kijowa (37 i 26 Armia) i wokół Winnicy oraz Humania. Zaraz po przejęciu dowództwa poinformowano go o ofensywie wojsk niemieckich Grupy Armii Południe, które wbiły klin pomiędzy tymi dwoma wymienionymi sektorami obrony radzieckiej, na południe od Kijowa i na północ od Winnicy, zajmując Berdyczów 15 lipca i Koziatyn 16 lipca. 17 Armia gen. Carla-Heinricha von Stülpnagela kontynuowała marsz na południe od Humania, a 11 Armia gen.