Po roku 1922 do kolekcji muzeum dołączono zbiory etnograficzne Ziomkostwa Karyntii. W roku 1925 otwarto ponownie muzeum pod nazwą „Karynckie Muzeum Ojczyste” (Kärntner Heimatmuseum).
W czasie II wojny światowej budynek uległ uszkodzeniom wskutek bombardowania. Muzeum wraz ze zbiorami przeszło na własność kraju związkowego Karyntii.
Oprócz budynku głównego i Biblioteki Krajowej przy Museumsgasse posiada Muzeum pięć oddziałów zewnętrznych:
Sala herbowa parlamentu Karyntii Ogród botaniczny przy Kreuzbergl Instytut Etnograficzny oraz muzeum mebli w Maria Saal Park archeologiczny Magdalensberg Muzeum wykopalisk rzymskich w Teurnii
Obecnie w muzeum można odnaleźć w działach, informacje dotyczące historii sztuki, numizmatyki oraz geologii, zoologii i etnologii. Najmłodsi odwiedzający mają okazję dołączyć do programu „Akademii Archeologicznej dla juniora” albo projektu Amici Linguæ Latinæ odkrywającego tajniki starożytnego języka „Servus Latein!”. Muzeum jako jedno z niewielu w Europie, wraz z grupą artystów stworzyło bardzo realną imitację wspinania się na najwyższy szczyt Austrii, przez co turyści mają możliwość obejrzenia całej panoramy Alp Centralnych bez konieczności wspinaczki na sam szczyt.
Bibliografia
Dehio-Handbuch Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, , S. 403f. Dieter Jandl: Klagenfurt. Historischer Überblick. Klagenfurt 2009 Strona oficjalna
Kategoria:Klagenfurt am Wörthersee Kategoria:Muzea w Austrii