Wkrótce po przyjęciu stanu mniszego i imienia zakonnego Gabriel został wyświęcony na hieromnicha, a następnie wyznaczony na przełożonego Ławry Troicko-Siergijewskiej i rektora prowadzonego przy niej seminarium duchownego. W 1760 lub 1761 był już rektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej i przełożonym Monasteru Zaikonospasskiego. 6 grudnia 1763 w soborze Świętych Piotra i Pawła w Petersburgu został wyświęcony na biskupa twerskiego. Jako biskup w szczególności dbał o poziom duchowy życia monastycznego, wspierał działalność mnichów-starców. W 1765 został włączony do sformowanej w Petersburgu komisji ds. reformy szkół duchownych. Od 1769 zasiadał w Świątobliwym Synodzie Rządzącym. Uzyskał dla duchowieństwa zwolnienie od wszelkich kar cielesnych i zaliczenie do osobnej, uprzywilejowanej klasy społecznej. Angażował się w organizację działalności misyjnej wśród staroobrzędowców. Prowadził szeroką działalność dobroczynną i wbrew panującej w Petersburgu, w wyższych kręgach cerkiewnych, atmosferze starał się prowadzić ascetyczny tryb życia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gabriel (Pietrow-Szaposznikow) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.