Autogolpe) z kwietnia 1992, po którym przyjęto nową konstytucję Republiki Peru, poważnie zwiększającą uprawnienia prezydenta.
W polityce zagranicznej fujimorizmu kluczowe miejsce zajmowały stosunki ze Stanami Zjednoczonymi.
Zgodnie z założeniami Planu Verde, fujimorizm oznaczał również zdecydowaną rozprawę z lewicowymi organizacjami partyzanckimi i terrorystami, w czasie której doszło do szeregu przypadków złamania przez peruwiańskie wojsko i policję praw człowieka. Oprócz tego Fujimori utworzył własne szwadrony śmierci odpowiedzialne za zabójstwa kilkudziesięciu opozycjonistów zupełnie niezwiązanymi z rebeliantami.
Częścią składową fujimorizmu była propaganda polityczna prowadzona w środkach masowego przekazu, głosząca hasła historycznej porażki tradycyjnych form demokracji w Peru, kompromitacji partii politycznych działających w kraju, reprezentowania całego narodu przez „niezależnego” od nich Alberto Fujimoriego.
Ocena Zdaniem Piotra Łacińskiego:
Przypisy Dr Piotr Łaciński jest politologiem pracującym w Collegium Civitas (niepublicznej uczelni akademickiej w Warszawie). Zajmuje się historią polityczną, systemami politycznymi i stosunkami międzynarodowymi w Ameryce Łacińskiej. Prowadził prace studyjno-badawcze na Kubie, w Peru, Wenezueli, Kolumbii i Meksyku; zobacz:
Kategoria:Doktryny polityczne nazwane od osób Kategoria:Peru w XX wieku