thumb|Koncert w Poznaniu (1935) Margerita Trombini-Kazuro (klawesyn) i Jan Rakowski (viola d`amore) Margerita Trombini-Kazuro (ur. 19 listopada 1891 w Warszawie, zm. 1 stycznia 1979 tamże) – polska pianistka, klawesynistka, pedagog muzyczny.

Życiorys Była córką osiadłego w Warszawie Włocha, Cesare Trombiniego (1839–1898), dyrygenta, skrzypka, nauczyciela śpiewu, pierwszego kapelmistrza Opery Warszawskiej, i Emilii Dąbrowskiej (1855–1941), śpiewaczkiMarguerita Margerita Margarita Trombini M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-08-12].. Grę na fortepianie i klawesynie studiowała w Warszawie u Rudolfa Strobla, Henryka Melcera i Egona Petriego, w rzymskiej Akademii Św. Cecylii u Giovanniego Sgambatiego, w Berlinie u Wilhelma Kempffa, w Paryżu u Wandy Landowskiej. Debiutowała jako pianistka w 5 czerwca 1911 roku w Rzymie. Koncertowała w wielu krajach, m.in. we Włoszech, Francji, Niemczech, Finlandii, Norwegii i na Węgrzech. Od roku 1919 była wykładowcą Konserwatorium Warszawskiego.

W czasie II wojny światowej uczyła w tajnym konserwatorium w Warszawie.