Następnie związał się z branżą finansową w londyńskim City.

Kariera polityczna Równolegle działał w Partii Konserwatywnej, zasiadając w latach 1983–1986 w zespole doradców programowych (Policy Unit) przy premier Margaret Thatcher. W 1988 wraz z Johnem Redwoodem opracował teoretyczne podstawy prywatyzacji National Health Service w raporcie Britain's Biggest Enterprise: Ideas for Radical Reform of the NHS. W latach 1987 i 1992 dwukrotnie bez powodzenia kandydował do parlamentu. Udało mu się zdobyć mandat za trzecim razem, w przegranych przez konserwatystów wyborach z 1997 roku. W 2000 roku jako główny sekretarz skarbu wszedł po raz pierwszy do gabinetu cieni, którym kierował ówczesny lider opozycji William Hague. Kolejny przywódca partii Iain Duncan Smith w swoim gabinecie cieni mianował go na ministra spraw wewnętrznych, zaś w 2003 roku Michael Howard powierzył mu w gabinecie cieni stanowisko kanclerza skarbu, przez co stał się głównym rzecznikiem partii ds. polityki ekonomicznej.