mały|Znaczek bożonarodzeniowy z 1919 Znaczek bożonarodzeniowy () – rodzaj dodatkowej i dobrowolnej opłaty pocztowej służącej zbiórce funduszy na określone cele dobroczynne, w formie artystycznego znaczka przypominającego znaczek pocztowy, jednak bez podanej wartości nominalnej. W Europie znaczki bożonarodzeniowe znajdują się w użyciu w krajach nordyckich: Dania, Estonia, Finlandia, Grenlandia, Islandia, Norwegia, Szwecja, Wyspy Alandzkie i Wyspy Owcze.
Dania Wydanie pierwszego duńskiego znaczka bożonarodzeniowego w 1904 było kulminacją wieloletnich i niezwykle żywotnych w Danii tradycji zbierania środków na cele charytatywne. Autorem pomysłu, który zakładał wydanie dodatkowych znaczków nalepianych dobrowolnie na listy z życzeniami świątecznymi obok normalnych znaczków opłaty, był duński urzędnik pocztowy, Einar Holbøll (1865–1927), od 1905 naczelnik poczty w Gentofte. Środki uzyskane ze sprzedaży znaczków miały być przeznaczane na cele charytatywne, z których za najważniejszy uznano niesienie pomocy duńskim dzieciom dotkniętym gruźlicą. Dochód ze sprzedaży znaczków w pierwszych dekadach XX w. przeznaczano na budowę sanatoriów dla dzieci cierpiących na choroby płuc i walkę z gruźlicą. Edycją znaczków zajmuje się specjalny komitet.