Poselstwo funkcjonowało do 1940.
W okresie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.
Dania utrzymywała też konsulat w Gdyni w Kamienicy Władysława Budyna przy ul. Świętojańskiej 9 (1931–1939).
W latach 1938–1939 w Warszawie w Pałacu Staszica przy ul. Nowy Świat 72 funkcjonował Instytut Duński.
Po II wojnie światowej Stosunki reaktywowano w 1945. Początkowo poselstwo było zlokalizowane w hotelu Polonia w al. Jerozolimskich 5, obecnie 45 (1945–1950). W 1945 posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym Królestwa Danii w Polsce był Knud Aage Monrad-Hansen. W 1957 podniesiono je do rangi ambasady, która mieściła się przy ul. Filtrowej 13 (1951Spis telefonów Warszawskiego Okręgu Poczty i Telekomunikacji na rok 1951/52–1959Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1959, PWG Warszawa), przy ul. Filtrowej 39 (1961Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1961, PWE Warszawa–1962Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1962, PWE Warszawa), przy ul. Starościńskiej 5 (1963Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1963, PWE Warszawa–1991), w budynku firmy Roche z 1933 (proj. Romuald Gutt) przy ul. Rakowieckiej 19 (1996–2006), w którym po II wojnie światowej mieściły się m.in.