Natomiast liczba pozostawionych koszy okruchów wydaje się nie mieć większego znaczenia i wynika raczej z wielkości apetytu zgromadzonych niż możliwości cudotwórcy: „Macie oczy, a nie widzicie; macie uszy, a nie słyszycie? Nie pamiętacie, ile zebraliście koszów pełnych ułomków, kiedy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy?» Odpowiedzieli Mu: «Dwanaście». «A kiedy połamałem siedem chlebów dla czterech tysięcy, ile zebraliście koszów pełnych ułomków?» Odpowiedzieli: «Siedem»”Mk 8,18-21..

Dodatkowych trudności w uznaniu obu opisów ewangelicznych za dosłowne relacje tego samego wydarzenia przysparza właśnie fragment z ósmego rozdziału Ewangelii Marka, gdzie Chrystus mówiąc o kwasie faryzeuszów i kwasie Heroda, w sposób wyraźny rozróżnia oba cuda rozmnożeniaMk 8, wersety 19 i 20.. Dla Marka rozmnożenie siedmiu chlebów i ryb miało miejsce w Dekapolu, gdzie mieszkali poganie. Symboliczna interpretacja dwu cudów może także wskazywać na istnienie we wspólnocie, dla której pisał ten ewangelista, problemów związanych ze stosunkiem do nawróconych z pogaństwa – hellenochrześcijan. Judeochrześcijanie musieli uznać fakt, iż Chrystus dokonał osobnego znaku w ziemi pogan, z czego wynikałoby, że zbawienie ma objąć również ich.