Zagadnienie likwidacji niesprawiedliwego systemu społecznego pisarz podjął ponownie w pracy Więc cóż mamy robić? z 1886, w której odrzucił filantropię jako niemoralną (osoby, które mogą się jej podejmować, rozdają jego zdaniem część dóbr wcześniej zagrabionych drogą wyzysku), zaś rozdawanie majątku własnego - jako nieskuteczne, prowadzące jedynie do nędzy rodziny dobroczyńcy. Tołstoj doszedł ostatecznie do wniosku, że jedynie ogólnie ujęte "polepszanie życia innym" może dać pewne efekty na tym polu.
Tołstoiści nie spożywali mięsa, nie pili alkoholu i nie palili tytoniu. Pisarz potępiał również popęd seksualny jako nieczysty, zaś odrzucenie chrześcijańskiego nauczania o wcieleniu i zmartwychwstaniu Chrystusa doprowadziło go do całkowitej pogardy dla ciałaR. Przybylski, Bezbożny poszukiwacz Boga [w:] . Negatywnie odnosił się do twórczości artystycznej. Przekonany o nieograniczonej potędze ludu jako zbiorowości, uznał ostatecznie, że jednostka nie ma żadnego znaczenia. Traktując Boga jako fantazmat, Wielkie Nic, którego istnienie zależy od woli człowiekaR. Przybylski, Bezbożny poszukiwacz Boga [w:] , Tołstoj uznał, że jego odnalezienie w życiu doczesnym musi być równe całkowitemu zatarciu własnej indywidualnościR.