Propozycję skonstruowania nowej broni złożono firmie Webley & Scott, która na bazie wcześniejszych modeli opracowała w 1923 roku rewolwer rewolwer Webley Mk IV .38. Firma nie chciała się zgodzić na odstąpienie patentu na nową broń podejrzewając, że głównym producentem staną się państwowe zakłady RSAF w Enfield. W efekcie na bazie rewolweru Webleya, konstruktorzy zakładów w Enfield, wykorzystując wygaśnięcie patentów Webleya, skonstruowali broń wyraźnie na nim wzorowaną. Pomimo takiego ułatwienia skonstruowanie nowego rewolweru zajęło kilka lat i prototyp był gotowy dopiero w 1927 roku.
Po testach rozpoczęto przygotowania do rozpoczęcia produkcji seryjnej, ale wprowadzenie nowej broni do uzbrojenia opóźnił Wielki Kryzys. Nowy rewolwer został przyjęty do uzbrojenia 2 czerwca 1932 roku i stał się w ten sposób ostatnim nowym typem rewolweru wprowadzonym do uzbrojenia armii europejskiej. Oficjalnie oznaczony był jako: Pistol, Revolver, No. 2 Mk I (dosłownie „pistolet – rewolwer nr 2 model 1”).