Dylemat więźnia w wersji ciągłej Większość prac dotyczących iterowanego dylematu więźnia skupia się na przypadku dyskretnym, w którym gracze mogą albo współpracować, albo zdradzać. Można jednak rozważać też przypadek ciągły, w którym strategia gracza może przyjmować wartości pośrednie. Le i BoydLe, S. and R. Boyd (2007) „Evolutionary Dynamics of the Continuous Iterated Prisoner’s Dilemma” Journal of Theoretical Biology, Volume 245, 258–267. pokazali, że w takim przypadku współpraca pojawia się znacznie rzadziej. Wynika to z prostego argumentu: w takiej wersji, jeśli początkowo gracze zdradzają, gracze lekko współpracujący zyskują bardzo niewiele grając ze sobą. W dyskretnej wersji gracze współpracujący ze sobą uzyskują znaczną przewagę nad graczami zdradzającymi się nawzajem. Wynik ten ma znaczenie w modelowaniu zachowań zwierząt stadnych. Ponieważ zwykle mają one znacznie więcej możliwości interakcji niż tylko dwie skrajne, może to wyjaśniać, czemu zachowanie wet za wet jest spotykane bardzo rzadko, mimo że teoretycznie jest optymalneHammerstein, P. (2003). Why is reciprocity so rare in social animals? A protestant appeal. In: P. Hammerstein, Editor, Genetic and Cultural Evolution of Cooperation, MIT Press. pp. 83–94..
Wpływ doświadczenia