W 1946 wyrusza na dwumiesięczne tournée po Europie (Rainbow Tour) w celu uzyskania wsparcia dla polityki Perona – spotyka się zarówno ze wsparciem (Hiszpania), jak i pogardą (Włochy), obojętnością (Francja) lub lekceważeniem (Anglia). Che oskarża ją po powrocie o małą wrażliwość na potrzeby biedoty, która wyniosła jej męża do władzy – rozbieżność między słowami a czynami (The Actress Hasn't Learned the Lines [You'd Like to Hear]). Eva w odpowiedzi na krytykę otwiera fundację charytatywną swego imienia. Che opisuje kontrowersyjne działania fundacji – wymuszanie składek, brak kontroli nad wydatkami prowadzący do defraudacji (And the Money Kept Rolling In [And Out]).
Uwielbienie dla Evity staje się karykaturalne, a sama kobieta staje się nieomal żyjącą świętą. W kościele przyjmuje sakrament w otoczeniu adorujących ją zwolenników (Santa Evita). Wpada w trans, a w swojej wizji spiera się z Che o metody działania. Che oskarża Evę o wykorzystywanie ludzi do własnych celów, za to ona oskarża go o ucieczkę z kraju (A Waltz for Eva and Che). Na końcu utworu Eva przyznaje się do śmiertelnej choroby, trawiącej jej ciało. thumb|Evita w szpitalu – rok 1951