thumb|Park miejski jako przykład terenu zieleni publicznej thumb|Klomby – zieleń towarzysząca ulicom
Teren zieleni – teren pokryty roślinnością wysoką, średnio wysoką i niską, świadomie komponowanyPiątkowska K.: Zieleń i wypoczynek, Instytut Kształtowania Środowiska, Warszawa 1983., wydzielony i ukształtowany zgodnie z planami zabudowy miast i osiedliBartosiewicz A., Brzywczy-Kunińska Z.: Urządzanie i pielęgnacja terenów zieleni, Państwowe Wydawnictwo Szkolnictwa Zawodowego, Warszawa 1983.. Spełnia on zazwyczaj wielofunkcyjne zadania w zakresie ochrony oraz kształtowania środowiska i klimatu, pełni funkcje społeczno-usługowe na rzecz mieszkańców. Tereny zieleni występują w obszarach zurbanizowanych jako miejskie tereny zieleni i wypoczynku lub na terenach ekstensywnych, związane wówczas z wiejską siecią osadniczą, terenami produkcyjnymi, rejonami wypoczynku cotygodniowego i okresowego. Do terenów zieleni zalicza się parki leśne, parki, zieleńce, stadiony i place sportowe, ogrody dziecięce, ogrody działkowe, cmentarze, zadrzewienia uliczne itp. Większość tych terenów (jak zieleńce, parki) to zieleń dostępna dla wszystkich, tzw. zieleń publiczna, część natomiast ma charakter zieleni zamkniętej, z której korzysta ograniczona liczba osób (jak np. ogrody działkowe, ogrody przy szpitalach, fabrykach, szkołach).