W latach 1982–1984 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po której ukończeniu został awansowany do stopnia pułkownika. Przez rok pozostawał w dyspozycji dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a w 1985 został ostatnim dowódcą 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej w Opolu. Dowodzona przez niego dywizja była dwukrotnie wyróżniania przez ministra obrony narodowej tytułem „Przodującego Związku Taktycznego WP” (w 1987 i 1988 roku). 15 września 1988 Rada Państwa mianowała go na stopień generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1988 przewodniczący Rady Państwa gen. armii Wojciech Jaruzelski. We wrześniu 1989 został zastępcą dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu do spraw liniowych, a we wrześniu 1992 został mianowany na dowódcę Pomorskiego Okręgu Wojskowego (1992–2000). 16 października 1992 Prezydent RP na mocy postanowienia nadał mu stopień generała dywizji. Nominację wręczył w mu w Belwederze 9 listopada 1992 Prezydent RP Lech Wałęsa.