W 1143 roku w wyniku nieszczęśliwego wypadku lub zamachu zmarł jednak na polowaniuBrowning Robert, The Death of John Comnenus w:The Byzantine Empire, Catholic University of America Press, 1992.
Książę Antiochii został ponownie poskromiony w 1158 roku przez Manuela I Komnena i musiał uznać się lennikiem cesarskim. Zobowiązał się przy tym do dostarczania posiłków wojskowychOstrogorski Georgij, Die byzantinische Staatenhierarchie, Seminarium Kondakovianum 8, 1936, s. 56. Cesarz zachowywał również prawo do mianowania patriarchy Antiochii. Zwierzchność nad księstwem trwała do 1180 roku, w którym to zmarł Manuel. Najeżdżani przez Nur ad-Dina, a następnie przez Saladyna łacinnicy w Antiochii, przestali być w zasadzie zagrożeniem dla Cesarstwa. Bizantyjczycy, po klęsce pod Myriokefalon w 1176 roku, również nie mieli sił, aby egzekwować pretensje cesarskie do zwierzchności nad AntiochiąRunciman Steven, Dzieje Wypraw Krzyżowych: Królestwo Jerozolimskie i Frankijski Wschód 1100=1197, Książnica, Katowice 2009, s. 355.
Trzeci najazd na Bałkany (1147-1149)