Grecki sprzęt pancerny zgrupowano w Batalionie Pancernym. W latach 30. armia grecka testowała różne typy transporterów, ale żadne z nich nie zostały zakupione. W II poł. lat 30. zamówiono kilka ciężkich samochodów pancernych ADGZ, ale po Anschlussie Austrii przez wojska niemieckie 12 marca 1938 r. do dostawy nie doszło. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku zamówienia w 1937 r. we Francji lub Wielkiej Brytanii 14 lekkich czołgów. Podczas walk z Włochami w 1940 r. Grecy zdobyli ponad 45 tankietek CV33/3, z których użyli bojowo co najmniej 35. Włączono je do Zmotoryzowanego Pułku Kawalerii. Część źródeł mówi też o przejęciu 1 lub 2 średnich czołgów M13/40, ale nie wiadomo, co się z nimi działo. W grudniu 1940 r. w Atenach powstała szkoła pancerna. W momencie zaatakowania Grecji przez Niemcy 6 kwietnia 1941 r. większość greckiego sprzętu pancernego była zgrupowana w lekkim batalionie pancernym, wchodzącym w skład sformowanej w poł. stycznia 1941 r. 19 Dywizji Zmotoryzowanej. Liczyła ona ok. 8,5 tys. żołnierzy. Brytyjczycy krótko przed kampanią przerzucili do Grecji 100 lekkich transporterów opancerzonych Vickers Bren Carrier, z których 77 zasiliło 19 Dywizję Zmotoryzowaną. 14 utworzyło kompanię szkoleniową, zaś w stosunku do pozostałych 9 brak jest informacji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojska pancerne Grecji (do 1941) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.