Nikołaj Nikołajewicz Gerard (ros. Николай Николаевич Герард; ur. 21 sierpnia 1838 w Demiankach, zm. 1929 w Terijoki) – działacz państwowy i sądowy, senator, rzeczywisty tajny radca, członek Rady Państwa, szlachcic.
Rodzina Pochodził ze szlacheckiej rodziny pochodzenia niemieckiego (miasto Jena) osiadłej w Rosji. Był synem Mikołaja Iwanowicza (1808-1839) i Elena z d. Piramidonowej (†1878). Rodzina była właścicielami majątku Demianki, gdzie do dziś zachowały się ruiny pałacu. Miał dwoje braci Władimira Nikołajewicza Gierarda oraz Iwana (1838-1921). Jego żoną była Rosjanka Zinaida Afanaśjewa ().
Kariera w Rosji Ukończył studia na Wydziale Praw Uniwersytetu Petersburskiego w 1861. W 1865 został wybrany sędzią pokoju w Petersburgu. Działał na rzecz reform sądownictwa. W 1868 wybrany na przewodniczącego związku sędziów w Petersburgu, następnie pełnił funkcję ober-prokuratora czwartego departamentu Senatu. Od 1875 r. jest przewodniczącym Izby Sądowej w Warszawie, a od 1876 r. jednocześnie senatorem. Uchodził za nieskorumpowanego porządnego człowieka. W Warszawie przebywał do 1882 rokuKazimierz Bem, Słownik biograficzny duchownych ewangelicko-reformowanych. Pastorzy i diakonisy Jednoty Małopolskiej i Jednoty Warszawskiej 1815-1939, Warszawa 2015, s.