Po okresie prób i ćwiczeń na wodach kalifornijskich oraz dwutygodniowym pobycie w stoczni, 14 lutego 1944 roku „England” opuścił San Francisco, kierując się do strefy działań wojennych na Pacyfiku. Przez Pearl Harbor, Funafuti i Guadalcanal 12 marca przybył na Espiritu Santo, gdzie został skierowany do służby eskortowej. Operował na trasie na Guadalcanal, okazjonalnie zawijając również do Numei i raz na Wyspy Marshalla.
Sześć okrętów podwodnych w dwanaście dni 18 maja „England”, wraz z siostrzanymi „George” i „Raby” otrzymały rozkaz wyjścia w morze na poszukiwania japońskiego okrętu podwodnego, który miał dostarczyć zaopatrzenie (głównie ryż) dla żołnierzy w Buin na Bougainville. Wiadomość o jego wyjściu z Truk 14 maja, już tego samego dnia została przechwycona i rozszyfrowana przez amerykański nasłuch radiowy. 19 maja okręt podwodny (był to I-16 należący do typu C1) został wykryty przez rozpoznanie lotnicze, około 140 mil morskich na północny wschód od Boungaiville. Trzy niszczyciele zostały natychmiast skierowane w tamten rejon. Przed 14.00 czasu lokalnego operator sonaru na „England” zarejestrował obecność przeciwnika. W ciągu najbliższej godziny niszczyciel wykonał pięć ataków bombami głębinowymi, przy wykorzystaniu miotacza Hedgehog.