Tylko raz w dziejach księstwa zdarzyło się, aby na tronie zasiadła kobieta. Była to Ludwika Hipolita Grimaldi, która panowała od 20 lutego 1731 do 29 grudnia 1731 i de facto to ona nosiła tytuł księżnej Monako. W tym czasie jej mąż, Jakub I de Goyon de Matignon nosił tytuł brzmiący po angielsku Prince consort of Monaco, co w polskim tłumaczeniu oznacza księcia koronnego Monako. Zgodnie z zawartymi umowami, małżonkowie mieli razem rządzić krajem, zwłaszcza że mężczyzna przyjął rodowe nazwisko i herb żony. Księżna Ludwika chciała jednak sama sprawować władzę. Cieszyła się nią tylko dziesięć miesięcy, gdyż zmarła podczas epidemii ospy. Wówczas książę Jakub powrócił do Monako z Paryża i próbował przekonać mieszkańców, że to jemu należy się tron do czasu ukończenia przez ich syna Honoriusza III dwudziestu pięciu lat. Został księciem i był nim do 7 listopada 1733.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Małżonkowie władców Monako · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.