Antoni Wincenty Pawłowski herbu Jastrzębiec (ur. 6 stycznia 1781 w Tęgoborzu, zm. 6 kwietnia 1859 w Warszawiedane biograficzne) – generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik powstania listopadowego, uczestnik wojen napoleońskichSeweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.
Rodzina Syn Franciszka Ksawerego Pawłowskiego i Tekli z domu DedyńskiejAkt zgonu Antoniego Pawłowskiego, 1859. Ożeniony 2 października 1816 z Teklą Górską herbu BożawolaAkt małżeństwa Tekli Górskiej i Antoniego Pawłowskiego, 1816. Mieli troje dzieci: Karolinę, Zygmunta i Antoniego. Synowie służyli w armii rosyjskiej.
Kariera wojskowa W 1806 wstąpił jako kapral do 2 Pułku Piechoty. Po trzech miesiącach awansowany został do stopnia podporucznika, a po upływie kolejnego miesiąca - porucznika. Odbył kampanię mazurską w bitwie pod Serockiem. W 1807 w stopniu kapitana dowodził kompanią grenadierów. W 1809 jako dowódca batalionu walczył na wojnie z Austrią. W stopniu majora w 1812 odbył kampanię moskiewską w 17 Pułku Piechoty. Odznaczył się w bitwie nad Berezyną i podczas walk odwrotowych Napoleona. W latach 1813–1814 przeszedł szlak bojowy Armii Księstwa Warszawskiego.