Varviškė – wieś na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie łoździejskim, w gminie Kopciowo, nad Niemnem. Jest to najdalej na południe wysunięta miejscowość Republiki Litewskiej. Rozproszona zabudowa wioski położona jest w zakolu Niemna, Czarnej Hańczy i jej dopływu granicznej rzeczki Igorki, a od północy dostęp do niej zamyka kilkunastokilometrowy pas Puszczy Augustowskiej. Terytorium otoczone jest z trzech stron przez ziemie Białorusi.
Historia Pierwsza wzmianka o wsi położonej w województwie trockim pochodzi z 1518 roku. Przejściowa granica zaboru pruskiego i rosyjskiego po III rozbiorze Polski z 1795 r. przebiegała na Niemnie (istniała tylko do 1807 r.) i miejscowość znalazła się od tego czasu aż do dziś na granicy, od 1815 wewnątrzpaństwowej (np. dwóch guberni w ramach Rosji), a po 1918 ponownie dwóch państw, chociaż wielokrotnie zmieniały się podmioty po jej stronach. W okresie zaborów miejscowość należała do Prus (1795-1807), następnie Księstwa Warszawskiego (1807-1815) i wreszcie Królestwa Polskiego (kongresowego) w granicach Imperium Rosyjskiego (1815-1915/1918), w tym od 1867 r. znalazła się w guberni suwalskiej i pozostawała w niej już do końca okresu zaboru rosyjskiego. W 1827 r.