Dopiero 1 września 1939, kiedy Niemcy zaatakowały Polskę, został z nich sformowany Samodzielny Szwadron Pancerny Wsparcia Kawalerii (L’escadron independent d’autos blindes du corp de cavalerie). Czołgi nie miały dobrej opinii wśród belgijskich pancerniaków z powodu licznych problemów technicznych.
Rozmieszczenie belgijskiej broni pancernej w jednostkach wojskowych 1 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 2 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 3 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 4 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 5 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 6 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 7 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 8 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 9 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 10 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 11 Dywizja Piechoty – 12 T-13 B-3 1 Dywizja Ardeńskich Strzelców Górskich – 3 T-15 i 48 T-13 B-3 2 Dywizja Ardeńskich Strzelców Górskich – 3 T-15 Samodzielna Pograniczna Kompania Rowerowa – 12 T-13 B-1 8 Pograniczna Kompania Rowerowa – 12 T-13 B-2 Kompania Namurskiego Rejonu Umocnionego – 12 T-13 1 Dywizja Kawalerii – 18 T-15 i 18 T-13 2 Dywizja Kawalerii – 18 T-15 i 18 T-13 Samodzielny Szwadron Pancerny Wsparcia Kawalerii – 8 ACG-1 szkoła pancerna w Borsbeek pod Antwerpią – 1 T-15