Fakt swojego małżeństwa z Fisherem, również po powrocie do Anglii, utrzymywała Storace w najściślejszej tajemnicy.
Miejsce na najważniejszych kartach historii muzyki zapewnił jej Wolfgang Amadeus Mozart pisząc z myślą o niej rolę Zuzanny w Weselu Figara, bowiem to Storace była jej pierwszą wykonawczynią. Przypuszcza się także, iż Mozarta i Storace mogło łączyć romantyczne uczucie. To jej Mozart zadedykował swoiste muzyczne wyznanie miłosne, scenę i arię Ch'io mi scordi di te (KV 505) – na głos i fortepian obbligato z akompaniamentem orkiestry. Dedykacja Mozarta w katalogu tematycznym brzmi "Für Mselle Storace und mich." (Dla panny Storace i dla mnie), a w rękopisie – "Composto per Sig.ra Storace dal suo Servo ed amico W.A. Mozart Vienna li 26 di dicembre 1786" (Skomponowane dla Pani Storace przez jej sługę i przyjaciela W.A. Mozarta, Wiedeń 26 grudnia 1786).
Bratem śpiewaczki był Stephen Storace – uczeń Mozarta i zdolny angielski kompozytor. Przyjacielem rodzeństwa był irlandzki tenor Michael Kelly, który także śpiewał w premierze Wesela Figara. Gdy w roku 1787 cała trójka wyjeżdżała z Wiednia do Anglii, Mozart miał także udać się wraz z nimi lub dołączyć w późniejszym okresie. Te plany kompozytora nigdy nie doszły do skutku.
Przypisy
Kategoria:Brytyjskie soprany Kategoria:Urodzeni w 1765 Kategoria:Zmarli w 1817 Kategoria:Brytyjskie śpiewaczki operowe Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie