Władysław Grabowski (ur. 15 października 1894 w Łodzi, zm. 26 listopada 1979 tamże) – polski fotograf, właściciel zakładu fotograficznego czynnego od 1920 do 1940 w Łodzi przy ul. J. Kilińskiego 146.
Nauka, praca zawodowa, udział w wojnach Po otrzymaniu matury, uczył się fotografii w Wiedniu i Krakowie. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach w „Kompanii Śmierci”. Do Łodzi przybył około 1918. Brał udział w wojnie 1920 i został ranny w rękę.
Po rekonwalescencji wrócił do Łodzi i tu otworzył zakład fotograficzny. Zdobył ok. 1921 rzemieślnicze uprawnienia czeladnicze fotograficzne, a 10 maja 1937 uzyskał uprawnienia mistrzowskie wydane przez Izbę Rzemieślniczą w Łodzi. Na walnym zebraniu członków 16 lipca 1934 w Łodzi został wybrany Starszym Cechu Fotografów Województwa Łódzkiego. Położył znaczne zasługi dla cechu, będąc jedynym fotografem integrującym skłócone i nieaktywne środowisko. Na walnym zebraniu 14 marca 1939 złożył rezygnację z tej funkcji. Równocześnie z firmowaniem zakładu fotograficznego (zakładem zatrudniającym około 7 osób kierowała żona Helena, prowadząca też własną firmę) pracował w straży pożarnej.
Uprawiał kolarstwo w Towarzystwie Sportowym „Aurora”.