47.

Był to największy tego typu zakład w Łodzi do 1945, dostarczający klisze do większości drukarń i wydawnictw łódzkich i pozałódzkich. Według prasowej reklamy z 1937 "wykonywał barwne klisze na offset i litografie do reklam gazetowych, cenników, prospektów oraz fotografie, rysunki i projekty reklamowe"„Księga adresowa miasta Łodzi (…) Rocznik 1937-1939”, Łódź, 1937, dział II Wykaz mieszkańców m. Łodzi s. 48 dział VI Wykaz branż s. 51. Klisze w jego firmie cechowano ozdobnym monogramem z liter RBŁ "w cienkiej fantazyjnej obwódce w negatywie, zwykle u dołu w ciemnych partiach kliszy. Wszystkie klisze w tym czasie były nabijane na sezonowane klocki drewna bukowego. Zakład cieszył się solidną opinią". Do około 1950 w piwnicach jego domu miały znajdować się tysiące zachowanych klisz.

W 1916 pełnił funkcje biegłego sądowego w sprawach o fałszerstwa miejskich pieniędzy zastępczych.

Był wykonawcą klisz cynkowych, użytych w procesie druku banknotów dla getta łódzkiegoSarosiek Jacek, Banknoty getta łódzkiego 1940-1944, Białystok, 2012, s. 14, a także był poproszony o wydanie opinii w sprawie rzekomego sfałszowania gettowego banknotu o nominale 20 marek. Ów banknot nie posiadał zabezpieczenia w postaci znaku wodnegoSarosiek Jacek, Banknoty getta łódzkiego 1940-1944, Białystok, 2012, s.