Dywizjonu Krążowników (Cruiser Division 10) jako jego okręt flagowy.
Opis konstrukcji „Atlanta” miała gładkopokładowy kadłub o silnie wzniesionej części dziobowej, pokładem opadającym ku śródokręciu i lekko wzniesionym ku rufie. Jej wyporność standardowa wynosiła 6718 długich ton (ts), pełna 8340 ts, długość całkowita 165,05 m (161,55 na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość maksymalna 16,2 m, zaś średnie zanurzenie 6,25 m. Siłownia krążownika składała się z dwóch zespołów turbin parowych koncernu Westinghouse o łącznej projektowanej mocy 75 000 shp, poruszające za pośrednictwem przekładni redukcyjnych De Laval dwie trójłopatowe śruby, a zasilane w parę przez zespół czterech kotłów wodnorurkowych Babcock & Wilcox o ciśnieniu roboczym 46 atm. Projektowana prędkość wynosiła 32,5 węzła, na próbach „Atlanta” osiągnęła 33,67 węzła przy mocy 78 985 shp i wyporności 7404 ts. Zapas 1360 ts paliwa płynnego miał zapewnić zasięg 8500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 15 węzłów, w praktyce wojennej wynosił on 7530 mil przy 15 węzłach i 5630 mil przy 20 węzłach i 1578 ts paliwaWojciech Holicki: Amerykańskie krążowniki przeciwlotnicze typu Atlanta..