Icchak Berliner (ur. 7 września 1889 w Łodzi, zm. 27 czerwca 1957 w Meksyku) – polski pisarz, poeta, prozaik pochodzenia żydowskiego.

Z zawodu był krawcem i z tego się utrzymywał. Mieszkał w ubogiej dzielnicy Starego Miasta w Łodzi.

Debiutował w 1919 w łódzkim czasopiśmie literackim „Sfeld”. Jego późniejsze utwory poetyckie wywierały duży wpływ na styl i formę ówczesnej poezji żydowskiej pisanej w języku jidysz. „Pod koniec XIX w. przeważająca część zamieszkałych w Łodzi Żydów mówiła językiem jidysz, zaś osobliwością owych czasów było, iż większość członków łódzkiej społeczności żydowskiej nie znała języka polskiego, ba, nie wychodziła poza obszar tradycyjnie zasiedlony przez Żydów – Stare Miasto” (…) Z każdym rokiem wzrastało zapotrzebowanie na tanią i pożyteczną książkę w jidysz”Kempa A. Literaci, dziennikarze, publicyści [w:] Żydzi łódzcy. Jews of Łódź. Praca zbior. pod red. Wiesława Machejka, Łódź, 2004, s. 39. Publikował w warszawskim czasopiśmie „Wegn”, nowojorskich „Yom-Tow Bleter” i „Cukunft”, w chicagowskim „Literarisze Zamlung”, brukselskim „Belgisze bleter”, telawiwskim „Di Goldene Kejt” i innych.