Długowieczność – długość życia człowieka, zwierzęcia, bądź drzewa wyższa od oczekiwanej.
Wpływ na długowieczność mają różne czynniki. Głównie są to uwarunkowania genetyczne (odpowiadają w 20-30% za długowieczność), styl życia, a także klimat danego kraju. Przypadkami skrajnej długowieczności są tzw. superstulatkowie, czyli osoby, które przekroczyły 110 lat.
thumb|Setne urodziny Długowieczność na ziemiach Polski Długowieczność na przestrzeni wielu wieków była tematem artykułów wielu polskich encyklopedii. Według krążących legend, najdłużej żyjącą Polką była Łucja Uczcikowa (ur. 13 grudnia 1709 roku, mieszkanka Kosiarek, żyjąca przy swoim prawnuku), która w roku 1876 liczyła 166 lat, zaś najdłużej żyjącym mężczyzną był Dymitr Grabowski, który dożył 168 lat co się okazało błędne.
Wiek XVIII i XIX W encyklopedii Orgelbranda 28-tomowej istnieją biografie osób, które dożyły ponad 100 lat. Należą do nich: Stanisław Gil, mieszkaniec wsi z województwa świętokrzyskiego, który żył w latach 1696–1822, dożył 126 lat. Drugą osobą, która żyła bardzo długo, był Fryderyk Jabłkowski (1683–1823), mieszkaniec Długiego w województwie Mazowieckim, zmarł w wieku 140 lat. Według przekazu nigdy nie chorował, był 3 razy żonaty.