przyjęty został do grona Akademii Francuskiej (fotel 6).
Z zamiłowania obieżyświat, działalność literacką łączył z reporterską, podróżując po wielu krajach i wszystkich kontynentach (zwłaszcza w latach 1923–38 i później, 1947–53), pracując dla znanych tytułów prasy francuskiej (np. „France-Soir”, „L'Intransigeant”). Przeprowadzał wywiady z ówczesnymi czołowymi osobistościami, takimi jak Hajle Sellasje, Benito Mussolini, Hermann Göring, Antonio Salazar.
Podczas II wojny światowej w okupowanej przez Niemców Francji przystąpił do „Groupe collaboration” – prohitlerowskiego ugrupowania twórców, w którym uczestniczyli też Pierre Drieu la Rochelle, Abel Bonnard, Georges Claude i in. Po wyzwoleniu spowodowało to jego aresztowanie we wrześniu 1944; chociaż po pół roku został zwolniony, przez lata pozostał na „czarnej liście” francuskich kolaborantów. W latach powojennych tworzył z mniejszą intensywnością. Zmarł w wieku 76 lat w Ciboure, nadmorskiej miejscowości Baskonii francuskiej.
Komandor Legii Honorowej.