Dalsze losy Po śmierci męża, latem 1505 Agnieszka procesowała się wraz z wojewodą łęczyckim Piotrem Myszkowskim o Wadowice, których dziedziczką uczynił ją dokument rodziców z 1492. Ziemie prawnie należące się Agnieszce, po śmierci jej ojca Władysława zostały uznane przez króla polskiego Jana I Olbrachta za ziemie Korony, a 23 maja 1503 oddane przez jego następcę Aleksandra Jagiellończyka Piotrowi Myszkowskiemu w dziedziczne posiadanie. 7 sierpnia 1504 proces został rozstrzygnięty na korzyść wojewody łęczyckiegoK. R. Prokop, Agnieszka, Kraków 1999, s. 826.. Jest to ostatnia wzmianka źródłowa na temat Agnieszki zatorskiej. Zmarła najprawdopodobniej w 1505 i została pochowana w kościele parafialnym pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Wadowicach, którego była dobrodziejkąWedług rękopisu Biblioteki Jagiellońskiej, jeszcze w 1552 w kościele wadowickim znajdował się nagrobek Agnieszki, w którym podano jako rok jej zgonu 1505. Zapiskę tę uznał za wiarygodną m.in. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 664 i K. R. Prokop, Agnieszka, Kraków 1999, s. 826.. Jedyny syn Agnieszki i Jana, Ernest z Tworkowa był dwukrotnie żonaty: z Różą Wilczek i Agnieszką Osinską. Miał dwóch synów, Jana i Bartłomieja, na których wygasł najprawdopodobniej ród TworkowskichLosy Ernesta z Tworkowa przedstawił A.