Wyrzucono go z partii i obłożono zakazem uczestnictwa w wystawach.
W roku 1936 uzyskał w ministerstwie Oświaty Ludowej i Propagandy rehabilitację, lecz w następnym roku zabroniono mu wystawiania obrazów w Królewcu.
Radziwill usiłując dowieść swojego przywiązania do hitleryzmu, zadenuncjował dwóch mieszkańców Dangastu, którzy przebywali w gospodzie w czasie przemówienia Hitlera. W tym samym roku został kierownikiem okręgu w sztabie okręgowym NSDAP.
Trzy wczesne obrazy Radziwilla znalazły się na Wystawie Sztuki Zdegenerowanej w Monachium 1938. Po tym doszło do kolejnych konfiskat i represji, jednak udało mu się umieścić trzy obrazy na lokalnej wystawie.
W latach 1939–1941 służył na froncie zachodnim, 1941 został zwolniony ze względu na zaawansowany wiek. W 1942 służył w policji przeciwlotniczej w Wilhelmshaven i w straży pożarnej w Dangast.