Airbus zdecydował o budowie nowej, konkurencyjnej cysterny na bazie swojego najmłodszego i najlepiej sprzedającego się w swojej klasie szerokokadłubowego A330-200. Od tego momentu Airbus oferował znacznie większy samolot, który mógł zabrać o 20 t paliwa więcej od swojego konkurenta i za którym przemawiała bardziej nowoczesna konstrukcja. Airbus został wybrany w konkursach na samoloty tankujące w latach 2004–2009, rywalizując z Boeingiem kolejno w Wielkiej Brytanii (2004), Australii (2004), Zjednoczonych Emiratach Arabskich (2007), Arabii Saudyjskiej (2008) i USA (2008) oraz rywalizując z Ił-78 w Indiach (2009). Ten ostatni zakup nie został sfinalizowany, ponieważ strony nie doszły do porozumienia co do kosztów. Departament obrony USA także anulował wybór A330 MRTT (pod oznaczeniem Northrop Grumman KC-45A w programie KC-X) w 2008 roku po uwzględnieniu protestu Boeinga. W powtórzonym przetargu w 2011 roku na 179 cystern dla USAF wybrano samolot Boeinga oznaczony docelowo KC-46 Pegasus. Airbus startował samodzielnie jako filia EADS North America, ponieważ Northrop Grumman wycofał się z programu w proteście przeciwko nowym kryteriom z 2009, które mogły faworyzować mniejszy samolot.