W 1922 roku został wybrany posłem na Sejm I kadencji z listy Związku Ludowo-Narodowego. W 1923 roku należał do wnioskodawców wystąpienia w sprawie pomocy państwa w odbudowie pogranicza Prus Wschodnich, zniszczonego podczas I wojny światowej. W kwietniu 1924 roku wraz z innymi posłami złożył wniosek dotyczący stosunków gospodarczych na Kurpiach, obejmujący między innymi zmianę zasad opodatkowania gruntów i czasowe ograniczenie wywozu drewna. Mandatu zrzekł się 28 maja 1925 roku; zastąpił go Romuald Jan Bielicki.
Kryzys majątku i działalność w Wilnie Odbudowę folwarku i hodowli po I wojnie światowej finansował kredytami. Spadek dochodów z upraw, brak zamówień wojska na konie oraz koszty prowadzenia gospodarstwa doprowadziły w 1925 roku do kryzysu finansowego i licytacji obory. Wierzbicki sprzedał Boguszyce młodszemu bratu Michałowi i przeniósł się z rodziną do Wilna.
W Wilnie wykładał na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Stefana Batorego. W 1928 roku został inspektorem hodowli polskiego bydła czerwonego w Wileńskim Towarzystwie Organizacji i Kółek Rolniczych, a następnie pracował w Wileńskiej Izbie Rolniczej. Zmarł po ciężkiej chorobie 1 kwietnia 1945 roku.