Od 1997 roku walczył w wadze superciężkiej (ponad 91 kg). W nowej kategorii zdobył brązowy medal mistrzostw Europy w Mińsku (porażka w półfinale z obrońcą tytułu, Aleksiejem Lezinem).
Największy sukces w amatorskiej karierze odniósł w sierpniu 1999 roku, podczas mistrzostw świata w Houston. Zdobył wtedy złoty medal, pokonując kolejno: Tomasza Bonina, Audleya Harrisona, Feliksa Diaczuka i w wyrównanej walce finałowej Muchtarchana Dyldäbekowa.
Boks zawodowy Po wywalczeniu amatorskiego mistrzostwa świata podpisał kontrakt z niemiecką grupą promotorską Universum i przeszedł na zawodowstwo. Trenował w Hamburgu pod kierunkiem Fritza Sdunka.
Po wygraniu 15 walk z rzędu, 12 października 2002 roku zmierzył się w Schwerinie z mistrzem Europy EBU wagi ciężkiej, Przemysławem Saletą (41-4-0). Turek odebrał tytuł Polakowi, pokonując go przez techniczny nokaut w 7. rundzie (wcześniej 4 nokdauny Salety). W 2003 roku dwukrotnie obronił pas, wygrywając przed czasem z Brytyjczykami Dannym Williamsem (27-1-0) i Juliusem Francisem (23-10-1).