Swój trzeci tytuł mistrza Rosji zdobył w 2005 roku. W tym samym roku odniósł swój życiowy sukces, zostając w chińskim Myanyang mistrzem świata w wadze ciężkiej (przed turniejem Solís przeszedł do wagi superciężkiej).
Boks zawodowy Po mistrzostwach przeszedł na zawodowstwo. Podpisał kontrakt z niemiecką grupą promotorską Universum i wyjechał do Niemiec, aby trenować pod kierunkiem Fritza Sdunka. Pierwszą zawodową walkę stoczył w styczniu 2006 roku w Monachium. W ciągu 3 lat wygrał 16 pojedynków z rzędu, zdobywając interkontynentalne mistrzostwo WBO w wadze juniorciężkiej.
17 stycznia 2009 roku zmierzył się w Düsseldorfie z zawodowym mistrzem Ameryki Południowej, Victorem Emilio Ramirezem (13-1-0). Stawką walki było tymczasowe mistrzostwo świata WBO w wadze juniorciężkiej. Mimo że Rosjanin był zdecydowanym faworytem i kontrolował przebieg konfrontacji w pierwszych rundach, od ósmej Argentyńczyk zaczął przejmować inicjatywę, spychając rywala do defensywy. Po zakończeniu dziewiątej rundy, w końcówce której Aleksiejew był bliski nokdaunu, narożnik Rosjanina poddał walkę.