Rodzina Boruckich Nazwisko Borucki przyjęła w XVI wieku szlachta posiadająca wieś Borucino. W roku 1570 po połowie wsi posiadali Marcin Gruba i Jan Drywa. Oba nazwiska były następnie używane z nazwiskiem odmiejscowym Borucki, a w wieku kolejnym zapisano Andrzeja i Jakuba Boruckich już bez pierwszego członu. Trudno zatem stwierdzić, do którego z dwóch rodów, Drywów, czy Grubów, należeli kolejni dziedzice Borucina noszący nazwisko Borucki. Drywowie byli odrębnym rodem, który posługiwał się być może herbem takim jak Drywowie-Zakrzewscy.
Herbowni Gruba (Grubba, Grubbe, Grubben, Grube, Gruben, Gruby).
Rodzina przyjmowała także przejściowo nazwiska odmiejscowe, pozostawiając Gruba jako część podwójnego nazwiska, lub całkowicie z niego rezygnując. Do nazwisk takich należały: Nieznachowski (Nesnachow, Nesnachowski, Nesnechow, Nessnachow, Nesuchow, Niezuchowski, Nieżuchowski (błędnie Niezachowski), Krępiechowski (Klempiechowski, Krampichowski, Krampiechowski, Krampikowski, Krampkewitz, Krempechowski, Krempechowsky, Krempiechowski, Krzempiechowski, Krzępiechowski), Borucki (Borenczin), Borutzki, błędnie - Bobrucki.