Długość rurek 10–15 mm. Miąższ Czekoladowobrązowy lub kasztanowobrązowy. Jest włóknisty, korkowaty i twardy. Ma grubość kilka razy większą od długości pojedynczych rurek i wyraźnie zaznaczone strefy przyrostu. Wysyp zarodników Czerwonobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–8 μm. Gatunki podobne lakownica czerwonawa (Ganoderma pfeifferi Bres.). Owocnik niestrefowany, miedzianoczerwony lub rdzawopurpurowy kolor i pory z czasem żółtawe. Rośnie na drzewach liściastych, głównie na buku. lakownica jasnomiąższowa (Ganoderma resinaceum Boud.). Owocnik ceglastoczerwony lub niemal czarny i czasami błyszczący. Rośnie na drzewach liściastych, głównie na dębie.
Występowanie i siedlisko Lakownica europejska notowana jest w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk opisano w Europie. Na terenie Polski w piśmiennictwie naukowym podano liczne jej stanowiska.
Występuje w parkach, w lasach i przy drogach, głównie na drzewach liściastych. Jest dość rzadki. Na drzewach iglastych występuje rzadko. Rośnie na żywych drzewach, ale po ich śmierci jeszcze przez kilka lat kontynuuje wzrost. W Polsce notowany był na następujących drzewach: Acer dasycarpum, kasztanowiec pospolity, brzoza brodawkowata, śliwa domowa, dąb, lipa drobnolistna, wiąz.
Znaczenie Grzyb niejadalny. Pasożyt i saprotrof. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Żagwiowate