200px|right|Herb Bończa Charlińscy (Charlęscy) herbu Bończa – polski ród szlachecki, nazwisko pochodzi od staropolskiego słowa oznaczającego niegdyś chorującego. Chorować to po staropolsku charlać, czyli podupadać na zdrowiu, kaszleć.
Początki rodu W XV wieku ród wywodził się z Charleja z Ziemi Nowogródzkiej. Mimo służby dworskiej na salonach królewskich i wystawianiu własnej chorągwi jazdy nie osiągnęli statusu magnackiego. Wykupowanie krewnych z niewoli moskiewskiej po kampanii 1612 roku poważnie zubożyło całą rodzinę.
Przedstawiciele rodu Jerzy Charliński – dziedzic Gorynia, Woli i Wierzchowicy. Król Zygmunt August w 1551 roku nadał tej wsi liczne przywileje. Szczęsny Adaukt Charlęski – podkomorzy kijowski. W 1599 roku sądził sprawę Pawła Moniwida Dorohostajskiego z Haponem i Fiodorem Trypolskimi. Mikołaj Charliński – w armii Dymitra Drugiego Samozwańca w 1608 roku występuje jako chorąży husarski w sto pięćdziesiąt koni. W 1613 roku zapada dekret w sprawie o rozgraniczenie gruntów Werbkowskich od gruntów Antonowskich, pomiędzy Mikołajem Charlińskim a Łukaszem Sapiehą. Krzysztof Charliński – dworzanin królewski.