6 sierpnia 1943 roku podpisano list intencyjny na budowę dwóch prototypów oznaczonych jako XTB2F-1. W maju 1944 roku Grumman przedstawił do oceny naturalnej wielkości makietę samolotu. Niestety dla projektu budowa lotniskowców typu Midway została wstrzymana, amerykańska przewaga na Pacyfiku była na tyle duża, że nie było już potrzeby budowania nowych okrętów, a budowa lotniskowców typu Essex była zdecydowanie tańsza i szybsza, tym samym 14 czerwca 1944 roku podjęto decyzję o przerwaniu dalszych prac nad samolotem. Konstrukcja TB2F miał być trzymiejscowym (miejsca pilotów umieszczone obok siebie), dwusilnikowym, wolnonośnym górnopłatem. Podwozie trójpodporowe z przednim podparciem, główne chowane do wnęk w gondolach silnikowych, przednie do wnęki w kadłubie. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, usterzenie klasyczne. Dwa silniki Pratt & Whitney R-2800-22 napędzające trójłopatowe śmigła umieszczone w gondolach, po jednym na każdym skrzydle. Kabina pilotów wpisana w obrys kadłuba.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grumman XTB2F · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.