Tatiana Nikołajewna Sawiczewa znana również jako Tania Sawiczewa (ros. Татьяна Николаевна Савичева; ur. 23 stycznia 1930 w Dworyszczy k. Gdowa, zm. 1 lipca 1944 w Szatkach k. Gorkiego) – uczennica i mieszkanka Leningradu, która podczas blokady miasta w czasie II wojny światowej, prowadziła dziennik. Liczył on zaledwie 9 stron zapisanych krótkimi zdaniami, zajmującymi całą stronę, beznamiętnie informującymi o śmierci bliskich dziewczynki (w sumie 6 osób). Zapiski te, znane jako Dziennik Tani Sawiczewej w okresie istnienia ZSRR, są jednym z symboli ofiarnej obrony Leningradu i tzw. wielkiej wojny ojczyźnianej.
Autorka Tania Sawiczewa urodziła się 23 stycznia 1930 roku we wsi Dworyszcze pod Gdowem, jednak wychowywała się w Leningradzie. Pochodziła z dość zamożnej jak na czasy radzieckie rodziny – jej matka Maria Ignatiewna Sawiczewa (z d. Fiodorowa) i ojciec Nikołaj Rodionowicz prowadzili w Leningradzie, otwartą dzięki polityce NEP-u, piekarnię-cukiernię, w której obydwoje pracowali. Posiadali także kino „Sowiet”.