Rezydencja Rastorgujewów i Charitonowów w Jekaterynburgu – neoklasycystyczny pałac budowany w latach 1794 – 1824, jeden z najcenniejszych zabytków Jekaterynburga.
Historia thumb|250px|left|Rezydencja Rastorgujewów i Charitonowów. Widok w nocy. Budowę rozpoczęto w 1794 r., na polecenie bogatego kupca jekaterynburskiego i zarazem starowiercę Lwa Rastorgujewa. Oryginalny architekt pozostaje nieznany, ale wiadomo, że w budowie brał udział jeden z wybitniejszych architektów rosyjskich tamtych czasów Michaił Małachow. W 1824 r. pałac po swoim teściu odziedziczył Piotr Charitonow, który rozpoczął rozbudowę posiadłości. Przy pałacu założono także park angielski. Pod pałacem oraz całą posiadłością przebiega kilka podziemnych korytarzy, z którymi związane są różne legendy. Jedna z teorii głosi, że Rastorgujew jako starowierca obawiał się prześladowań religijnych ze strony oficjalnej cerkwi prawosławnej i na wszelki wypadek kazał wybudować pod posiadłością kilka tuneli, które umożliwiłyby mu ucieczkę. Inna teoria głosi, że korytarze te to pozostałości dawnych tuneli mającej łączyć pałac z kopalnią złota należącą do Rastorgujewa. Kolejna legenda dotycząca tych tuneli wiąże się z kolejnym właścicielem, Piotrem Charitonowem. Znany on był z okrutnego traktowania swoich chłopów pańszczyźnianych (tzw.