Papirus 121 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana.
Opis Zachowały się tylko niewielki fragment jednej karty Ewangelii Jana (19,17-18,25-26). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę. Oryginalna karta miała 37 linijek tekstu na stronę. Zachowały się tylko 4 niepełne linijki.
Nomina sacra pisane są skrótami (ΙΣ, ΜΗΙ, ΜΗΡ).
Zawiera tylko 20 liter na stronie recto, i 18 liter na stronie verso.
Stosowana jest diereza, dwukropek nad literą iota. Na stronie recto, w dolnej linijce, od lewej strony skryba zapomniał wpisać literę iota w słowie και (i), pomimo że umieścił dierezę nad literą alfa. Prawdopodobnie jest to błąd skryby.
Tekst Strona recto 121 Strona verso 121 νιου Τοπον ο λεγεται Εβραιστι Γολγοθα
οπου αυτον εσταρωσαν και μετ' αυτου
αλλους δυο εντευθεν κα εντευθεν μεσον η ΙΣ ουν ιδων την μητερα και τον
μαθητην παρεστωτα ον ηγαπα
λεγει τη ΜΗΙ Γυναι ιδε ο υιος