Dzieje inkwizycji w Czechach obejmują okres blisko dwustu pięćdziesięciu lat począwszy od roku 1257, choć o stałym jej funkcjonowaniu można mówić jedynie przez około sto lat od ok. 1315/18 do ok. 1415. Ta kościelna instytucja powołana do walki z herezjami przybrała w tym kraju dość specyficzną postać, gdyż od połowy XIV wieku była podporządkowana bezpośredniej kontroli arcybiskupa metropolity praskiego, podczas gdy regułą było podleganie inkwizycji wyłącznie Stolicy Apostolskiejzob. Kras, s. 137..
Pod względem geograficznym „czeska inkwizycja” obejmowała swą działalnością jedynie obszary rdzennie czeskie, tj. Czechy i Morawy, od 1344 tworzące pod względem kościelnym metropolię praską. Śląsk, pomimo że od 1327 podlegał monarchii czeskiej, pod względem kościelnym należał do polskiej metropolii gnieźnieńskiej i był objęty jurysdykcją inkwizytorów z polskiej prowincji dominikańskiej.