por. Kras, s. 137.. W latach 1370–1372 inkwizytorem biskupim w diecezji ołomunieckiej był augustianin Jan Klenkok, który zasłynął doszukiwaniem się herezji w niemieckim zbiorze praw Sachsenspiegel.
Źródła skąpo informują o działalności antyheretyckiej w Czechach w drugiej połowie XIV wieku. Sprawa oskarżanego o herezję wędrownego kaznodziei Milicza z Kromieryża została rozpoznana przez kurię papieską w Awinionie (1374), a nie przez czeskich inkwizytorów, których papież Grzegorz XI zganił za bierność. Milicz zdołał się oczyścić z zarzutów, ale zmarł w Awinionie krótko po zakończeniu procesuLea, II, s. 436-437; Lambert, s. 392-393.. W latach 80. XIV wieku sporą popularność zdobył uczeń Milicza Mateusz z Janowa, potępiony (wraz z dwoma innymi duchownymi Andrzejem i Jakubem) przez synody w Pradze w 1388 i 1389Lea, II, s. 437-438; Patschovsky, Quellen..., 128-129; Lambert, s. 393-396.. Wiadomo także, że w latach 90. XIV wieku Czechy wraz ze wschodnimi i południowymi obszarami Niemiec zostały objęte wielką kampanią inkwizycyjną przeciwko waldensom, którą kierowali dwaj wędrowni inkwizytorzy biskupi Piotr Zwicker OCel i Marcin z AmberguLea, II, s. 438.. W 1395–1396 w Czechach poświadczona jest obecność Marcina z AmberguPatschovsky, Quellen..., s. 129;